İnsanın en iyi yaptığı şey kendisini kandırmaktır. Yıllar yılı iyice mahir olmuştur bu alanda. Başkalarını kolay kandıramaz belki. Hatta yalana hiç başvurmaz ilişkilerinde. Kendisine gelince bin dereden su getirir de inanır yalanlarına, hayallerine, kurgularına.

Hayata dair binbir planı vardır mesela. Göçecektir, uçacaktır, kitap yazacaktır vs. Bunları düşündüğü için gurur duyar kendisiyle, yapmış gibi. Halbuki düşünmek bir şeydir, yapmak başka bir şey.

Mutlaka vardır çevrenizde devamlı yeni projeler anlatan. O projeleri hayata geçirecek-miş gibi yapan. Her görüştüğünüzde yeni projelerini anlatır, sanki daha önce birçok proje anlatan o değilmiş gibi, aksiyona geçmemenin utancından arî bi şekilde karşınıza yeni projelerle gelir. Her projesini başar-mış gibi yaşar. Bununla da gurur duyar. Ben ne kadar üretiyorum da, başkaları ne kadar yavaş kalıyor yanımda diye. Halbuki üretmenin en küçük kısmıdır düşünmek. Öyle ki, birçok fikir siz düşünmeden geliverir aklınıza, siz üretmeden. Birçok fikirsiz aldanır buna, hiç düşünmeden.

En iyi kendini kandırır insan. Yaşayacak-mış gibi yaşar ve yaşayamadan ölür çoğu zaman.

Also published on Medium.